HOTEL OASIS PARK 3*

Nesebyr

Hotel Oasis Park znajduje się zaledwie 2 minuty od plaży, 20 m odległości, (bezpośredni dostęp z hotelu do plaży) oraz około 10 minut piechotą od Starego miasta Nesebyru. Hotel posiada własny park o powierzchni 11 200 m2.

W hotelu:

▪ basen
▪ bilard
▪ siłownia
▪ winda
▪ glówna restauracja z tarasem
▪ restauracja na zewnątrz
▪ WiFi przy recepcji i lobby barze
▪ mini golf
▪ siłownia
▪ sauna
▪ masaż
▪ solarium
▪ sejf
▪ całodobowa ochrona
▪ kantor
▪ pranie i prasowanie /za dodatkową opłatę/

W pokajach:

▪ klimatyzacja
▪ balkon
▪ telewizja kablowa
▪ lodówka
▪ łazienka z wanną lub prysznicem

Ceny sezon letni 2018

Oferta na zielone szkoły jest ważna na miesiące czerwiec i wrzesień

WYŻYWIENIE FB

Więcej informacji:

+ 359 899 00 00 81

lub

info@vistalis.pl

NESEBYR

Nesebyr leży na skalistej wysepce połączonej ze stałym lądem wąską groblą. W 1956 roku stary Nesebyr został ogłoszony jako rezerwat architektoniczny, urbanistyczny i archeologiczny o znaczeniu krajowym. W 1983 roku został włączony na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Miasto zbudowano na ruinach starożytnych miast. Duża część budowli t.j świątynie, bramy, wieże i mury obronne wskutek podnoszenia się poziomu wody przez ostatnie 2 miesiące lat kryje się pod powierzchnią wody.

Nesebyr znany jest od głębokiej starożytności pod swoją tracką nazwą Mesembria. Jest miastem Melsy /trackiego wodza/.

Trakowie osiedlili siętu ok. 3 tysiące lat p.n.e., w 512 roku p.n.e. dołączyli do nich Grecy. W 72 roku p.n.e. wojska rzymskie zajęły miasto. W czasach bizantyjskich (od 395 r.n.e) miasto było ważny ośrodek handlowy i port.

Nowy chrześcijański światopogląd spowodował powstanie nowych symboli religijnych: krzyż – oznaczający samopoświęcenie, winogrona i winorośle – symbolizujące krew przelaną przez Zbawiciela, okręt – symbol cerkwi żeglującej przez burze życia i.t.d.

Datowane na okres między XII a XIX wiekiem t. zw. Ikony z Nesebyru przechowywane są m.in. w Sofijskim Muzeum Archeologicznym, Narodowym Muzeum Historycznym i Miejskim Muzeum Historycznym w Neseberze. Dzięki ogromnemu bogactwu ikon, specjaliści określają miasto Nesebyr jako „Bułgarską Rawennę”

Według Średniowiecznych podań i legend w Neseberze istniało 40 Cerkwi i Kaplic, z do dziś zachowało się zaledwie kilka.

Cerkiew Chrystusa Wszechwładcy Pantokratora.

Zbudowano ją w XIII–XIV w. Jest jedną z najlepiej zachowanych i najbardziej godnych uwagi cerkwi. Niezwykłe są zewnętrze zdobienia cerkwi. Wewnątrz nie zachowało się nic po pożarze w XVI w. Cerkiew przedstawia połączenie dwóch stylów: orientalnego i rzymskiego (ceramika i biały kamień oraz czerwoną cegłą). Świątynia jest bogato ozdobiona. W prawym górnym rogu znajdują się białe trójkąty, pod nimi umieszczono czerwone swastyki, które nie mają nic wspólnego z hitleryzmem, a symbolizują walkę dobra ze złem. Podczas wykopalisk przed cerkwią znaleziono pozostałości ze wszystkich poprzednich okresów rozwoju miasta – od trackiego osadnictwa do czasu Drugiego Państwa Bułgarskiego.

Cerkiew Jana Chrzciciela z X – XI w. Trzynawowa cerkiew o małych rozmiarach. Zbudowana z kamienia łamanego, cegły wykorzystane są tylko jako motyw dekoracyjny wokół okien i nad drzwiami. Wewnątrz zachowały się tylko dwa freski, na których znajdują się napisy w języku greckim, wspominające fundatorów.

Niewola turecka miała istotny wpływ na kulturę, folklor, budownictwo, religię oraz życie codzienne mieszkańców Bułgarii. Osmańscy Turcy siłą próbowali zmienić wiarę Bułgarów z prawosławia na islam, stąd również werbowano t.z.w „Janczarów”. Co 5-7 lat odbywała się branka, w czasie której każda rodzina miała oddać w niewolę sułtanowi jednego syna. Kwaterowali w koszarach odizolowani od społeczeństwa, poświęcając się cały czas ćwiczeniom wojskowym. Zdarzało się i tak, że zabrane dzieci jako mężczyźni wracali na ziemie, z których rozstali zabrani i zabijali swoich bliskich.

Cerkiew św. Spasa z 1609 r.

Przypomina ona zwykły dom, część świątyni jest pod ziemią, ponieważ w tamtych czasach świątynie nie mogły być wyższe „niż Turek na koniu”. Cerkiew zbudowano z kamieni i gliny, a dach z drewna. W cerkwi św. Spasa zachowały się freski z XVIII w.

Przejdziemy teraz kawałek dalej do Bizantyjskich Term, które pochodzą z VI w. W tamtych czasach ludzie kąpali się we wspólnej łaźni. Na ziemi znajdują się cztery marmurowe bloki. Podłogi były podgrzewane, a rury doprowadzały ciepłe powietrze. Termy przypominały średniowieczne centrum SPA.

Po ciężkich czasach 500 letniej okupacji osmańskiej nastąpił rozkwit państwa w każdej jego sferze życia. Przypada ono na okres XVIII – XIX wieku nazywane jest Bułgarskim Odrodzeniem. Znalazło to swój wyraz w budowie domów. Cechą charakterystyczną tych malowniczych budynków są partery zbudowane z kamienia, nad którymi „zwisają” drewniane piętra. W Neseberze możemy zobaczyć czarnomorski typ domostwa miejskiego przystosowany do specyficznych warunków klimatycznych i lokalnego stylu życia. Parter wzniesiony z kamienia był wykorzystywany do różnych celów gospodarczych t. j składowanie wina, suszenie ryb, tutaj także spała służba. Górne, rozszerzone przez wykusz i nadwieszone nad ulicą piętro jest obszyte drewnem.

Budynki budowano blisko siebie, sąsiedzi mogli sobie górną część, zyskiwali tym sposobem dodatkową przestrzeń. Z tej epoki charakterystyczne są także wąskie uliczki.

Cerkiew Archaniołów Michała i Gabriela datowana jest na XIII-XIV w. została zbudowana w XIII wieku jako jednonawowa świątynia o dwóch wejściach: od północy i południa.

Cerkiew św. Paraskiewy (św. Petka) z XIII w. Z zewnątrz przyciąga uwagę bogatą zdobioną fasadą. Do końca XIX w. odprawiano tutaj nabożeństwa. Św. Paraskiewa jest patronka oczu. Pochodziła ona z serbskiej pobożnej rodziny. Jej imię tłumaczy się jako „piątek” na część męki Chrystusa. Paraskiewa spędziła część swojego życia w Ziemi Świętej i na Pustyni Jordańskiej. Tam żyła jak pustelnica, po kilku latach objawił się jej anioł i nakazał wrócić do ojczyzny. Święta umarła w wieku 27 lat. Legenda głosi, że w Paraskiewie zakochał się turecki książę. Dziewczyna wolała sobie wydrapać oczy ni a poślubić księcia. Grób Paraskiewy stał się źródłem licznych uzdrowień: ślepi odzyskiwali wzrok, chorzy zaczynali chodzić.

Cerkiew św. Bogorodzicy – jedyna czynna cerkiew w starym Neseberze. Zbudowano ją w 1884 r. Freski i ikony pochodzą z końca XIX w. W środku znajdują się dwie ikony, które wg legendy potrafią czynić cuda. Przed cerkwią postawiono jaja wielkanocne, które symbolizują zmartwychwstanie. Tutaj organizowane są wspominki – rodzina zmarłych zamawia msze święta w rocznice śmierci bliskich osób: w dzień śmierci, po 9 dniach, po 40, po 3, 6, i 9 miesiącach, po 1 roku i w każdą następną rocznicę śmierci.

Bazylika Przybrzeżna „Eleusa” – Miłosierna – była ona wielokrotnie odnawiana i czynna przez całe średniowiecze. Przypuszcza się iż w niej znajdowała się słynna ikona Bogorodzicy Umilenie (Rozrzewnionej) ze srebrnym okuciem i napisami.

Cerkiew św. Stefana datowana na XI w. – Jedyna cerkiew w Neseberze, która posiada dobrze zachowane freski, pochodzące z XIV – XVIII w. Cerkiew była czynna do końca XIX w. Przedstawiono tu 258 fresków i 1000 figur. Fresk, który robi największe wrażenie przedstawia św. Ignacego z dwoma lwami.

Cerkiew św. Jana Alturgetosa z XIII – XIV w. Znana jest również pod nazwą „Niepoświęcona”, ponieważ nie odbyło się w niej żadne nabożeństwo. Dobrze zachowała się do 1913 r., kiedy trzęsienie ziemi zburzyło jej południową i zachodnią stronę. Istnieje legenda, że jeden z budowniczych spadł i zginął, więc z tego powodu cerkiew nie została poświęcona.

Jego nazwa symbolizuje śmierć, ponieważ w czasach morskich wypraw handlowych, wiele statków zatonęło w Morzu Czarnym. Na dole znajduje się amfiteatr, w którym odbywają się festiwale folklorystyczne. Kiedyś półwysep zajmował 40 hektarów, ale ciągle jego powierzchnia się zmniejsza i teraz wynosi 24 hektary